Magiczna i mroczna opowieść o czarnych jeźdźcach z przeszłości oraz ich współczesnych potomkach. Spoczywa na nich nie lada zadanie – zdjęcie klątwy z ich przodków. Aby tego dokonać muszą zmierzyć się z mnichami inkwizycji. Kto zna twórczość Margit Sandemo nie będzie zaskoczony pojawieniem się wątków romantycznych.
Dotarli w końcu do celu, do dużej groty w cichej, kamienistej dolinie. Skarb został odnaleziony, ale wszyscy, którzy na niego polowali, pomarli, znaleźli się w grobach. Został tylko Tommy, pogrążony w śpiączce.
Przekleństwo ciążące na rycerzach i ich potomstwie zostało usunięte, zagadka niemal rozwiązana. Grupa zdołała zlikwidować wszelkie przeszkody tak, by dwoje królewskich dzieci mogło się połączyć, ale najgorsze jeszcze pozostało – sarkofag króla Wizygotów, Agili, zamykał wielką dziurę w górskiej ścianie, dziurę, którą w 1481 roku zrobili ludzie rycerzy w wyniku nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Otwór, który wtedy powstał, prowadził wprost do Ciemności, królestwa demonów. Teraz wyszło na jaw, dlaczego rycerze wypalili znak na ramieniu Jordiego. On bowiem był jedynym człowiekiem, który dzięki temu znakowi na ramieniu potrafiłby zamknąć otwór tak, by można było przesunąć sarkofag Agili i pozwolić staremu królowi nareszcie odpocząć. Równocześnie zostałyby na całej kuli ziemskiej pozamykane połączenia między Ciemnością i światem ludzi. Gdyby Jordiemu się udało.
Po tamtej stronie skalnej ściany kłębiły się setki demonów gotowych do wylania się na zewnątrz, gdyby sarkofag został choć odrobinę odsunięty.
Tabris uwięził Urracę, by ją zaprowadzić do władcy Ciemności. Ale jego miłość do Sissi i przyjaźń łącząca go z innymi członkami grupy sprawiły, że się rozmyślił i postanowił stać się człowiekiem. Występuje teraz jako Miguel, ale nadal ma w sobie wiele z demona Tabrisa. Poza tym jest pierwszą istotą, na której demony się zemszczą, jeśli wydostaną się na zewnątrz. Wobec tego Urraca wysyła go w świat, by trochę sobie spiłował demoniczne kanty, zanim poważnie zacznie myśleć o Sissi. Miguel opuszcza dolinę, na świeżym śniegu zostawia ludzkie ślady. Sissi uznaje to za dobry znak.
Kiedy Jordi szykuje się do ostatniego zadania, wszyscy są strasznie wymęczeni i głodni. Coś układa się nie tak jak trzeba i Jordi ponownie otrzymuje wyrok śmierci, który miał zostać wykonany w jego dwudzieste piąte urodziny. Słyszy, jak Unni z daleka, z bardzo daleka woła go po imieniu.
mysevra про Лукьяненко: Последний Дозор (Фэнтези)
03 01
В своё время я была в восторге от первых двух книг, а эта – просто выжимки из опилок, не стоящие внимания.
И очень повлияла на моё восприятие творчества автора его гражданская позиция – оказалось, что это не просто фантаст, ……… Оценка: плохо
mysevra про Сегень: Поп (Историческая проза, Православие)
03 01
Интересные страницы истории. Люди, у которых есть чёткие моральные принципы и жизненные ориентиры на любой случай (неважно, чем продиктованные: традициями, профессией, религией или понятиями) – им и сложнее, и проще одновременно. ……… Оценка: хорошо
lorealke про Астахов: Император Пограничья 1 (Фэнтези, Попаданцы, Самиздат, сетевая литература)
03 01
Типичнейшая «мужская фантастика» формата АТ: чистейший литературный попкорн, который жуется легко, потому что сюжет не провисает, а бодро несется по рельсам нагибаторства. Художественной ценности, понятно, кот наплакал — ГГ ……… Оценка: неплохо
lorealke про Метельский: Кровь легиона [СИ] (Фэнтези, Самиздат, сетевая литература)
03 01
Очередная графоманская ода «священной Империи» с невыносимым количеством воды и бухгалтерии. Вместо сюжета — унылый цикл: убил моба, продал лут, посчитал медяки, попил кофе — и так сотни страниц. Герой — абсолютная картонка, ……… Оценка: нечитаемо
hocmun про Ливадный: Дорога к фронту (Боевая фантастика, Попаданцы, Самиздат, сетевая литература)
02 01
К сожалению автор скатился в чуть ли не обычную пропаганду замаскированую под лит рпг и аля попаданцы . все решат ... После такой шедевральной серии как ,,Истоирия галактики,, к этому ? Простите друзья но это путь почившего ……… Оценка: плохо
Дей про Провинциалка в высшем свете
02 01
Существует ли хоть один детективно-любовный роман, в котором бы гг не была дурой? Влюбляется, как кошка - не успела уйти от одного (обманувшего её), как тут же увлеклась другим (пренебрежительно к ней относившемся), а потом ………